Met de voeten op de grond, de ogen in de wolken

Het wordt me vaak gevraagd: hoe zie je nu wat je fotografeert, met zo’n camera hoog in de lucht? Het antwoord is simpel: met mijn ogen, én een superlicht zendertje boven en een ontvanger/schermpje beneden.

Het fijne van de camera die ik gebruik is dat ie een kopie van zijn eigen scherm uitstuurt op een video-kabeltje. Die verbind ik met een kleine zender en zo kan ik op de grond dus niet alleen zien wat ik op de foto zet, maar ook diafragma,  belichtingstijd, -histrogram, accustatus, en, vrij belangrijk, of de camera het überhaupt doet.